De jo15-1 vergeet zichzelf te belonen en speelt in prima wedstrijd gelijk tegen DCS Zevenaar jo15-1

Eindstand 2-2 (rust 0-0)
Al snel werd duidelijk wat de intenties waren van het team. Namelijk de goede lijn van de afgelopen weken doortrekken en met 3 punten richting Aalten. De start was goed en we kregen al snel mogelijkheden om op voorsprong te komen. In de loop van de eerste helft waren het geen mogelijkheden meer, maar werden het kansen. Door goed combinatiespel en af en toe een verassende lange bal werden we heel vaak gevaarlijk. Doelpunten waren het enige wat nog ontbrak. En zoals zo vaak in het voetbal was het de eerste kans van DCS Zevenaar die bijna de 1-0 opleverde maar door een goede safe van Pepijn bleef het 0-0 en dit was ook de ruststand.
In de rust was de conclusie dat het voetbal prima was! Maar iedereen die heeft gevoetbald heeft tijdens een theesessie wel eens de woorden gehoord: ‘het veldspel is erg goed! We moeten onszelf alleen wel gaan belonen door te gaan scoren’. Dat dekte de lading wel zo’n beetje. Dus in de tweede helft hetzelfde recept en we hadden wederom het betere van het spel. Dit resulteerde wederom in een paar mooie kansen maar we hadden uiteindelijk een penalty nodig om op voorsprong te komen. Esak scoorde beheerst de 0-1. We waren nog aan het nagenieten, vol in de opluchting dat ie eindelijk viel, toen het ineens 1-1 stond. Iets met scherpte, concentratie….
Kort hierop kwamen we toch weer op voorsprong. Na goed doorjagen van de voorste linie was het Beau die de bal van de keeper kon afpakken en hij schoof de terechte 1-2 binnen. Lekker bezig Beau! Dit leek ook de eindstand te worden maar die ene kans voor DCS Zevenaar moest nog komen. Die kwam uit het niets via een vrije trap die in de 16 werd gebracht en heel ongelukkig (voor ons) binnenviel. 2-2.

In de 4 minuten die we nog hadden lukte het ons wederom om nog een aantal keren gevaarlijk te worden maar doelpunten vielen er niet meer. Een overwinning was zeker terecht geweest! Het was een goede pot voetbal.

Op naar de volgende.

Door: Mathijs Wubbels
Scroll naar boven