Op zaterdag 10 december stond voor het 8^e de 12e wedstrijd van het seizoen, de 1^e van de rückrunde, op het programma. Het was tevens de laatste wedstrijd voor de winterstop en de wedstrijd waar het 8^e zich officieel kon kronen tot de enige herbstmeister van haar competitie. De tegenstander was geen misselijke, Doetinchem 2 staat bekend als team dat de meeste spierbundels telt en zeker het meeste gewicht in de strijd gooit. Het 8^e toch even onder de indruk van dit fysieke machtsvertoon begon matig aan de wedstrijd en nadat Doetinchem even probeerde het doel van AZSV te bestoken vermande het 8^e zich en liet, langzaam aan, de bal het werk doen. Dat dit zijn uitwerking had was snel te zien, Doetinchem werd meer en meer teruggedrongen en het 8^e werd dreigender. Na 20 minuten had het 8^e de controle over de wedstrijd en werd de druk op de tegenstander zo groot dat hun linksback geen andere mogelijkheid meer zag dan de bal perfect in Geert K. zijn voeten terug te spelen. Vollopende knie of niet, Geert was scherp als vanouds en passeerde de doelman alsof deze er niet stond. (0-1) Het 8^e speelde hierna als bevrijd, met oogstrelende combinaties  en tomeloze inzet werd de tegenstander hélemaaal zoek gespeeld. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de 0-2 zou volgen. Eén van de mooie combinaties resulteerde in een bekeken voorzet van Jan H. die vanuit zijn ooghoeken zag dat Geert K. er nog beter voorstond. Geert K. bedankte vriendelijk en scoorde met een bekeken wippertje de 0-2. Voor de neutrale toeschouwers, die met grote getale bij de dug-out van Doetinchem stonden, was het genieten hierna zeker nog niet voorbij. Gesteund door de 0-2 voorsprong speelde het 8^e haar beste voetbal van de afgelopen jaren een opmerking van de kant typeerde dit nog het beste “ut lik jo wal Barcelona met hun tikkietakka voetbal”. Een afvallende bal werd door Martijn S., in de 39 minuut, echt schandaalig hard, met zijn verkeerde been door de keeper heen, tegen de touwen  gewerkt (0-3). Omdat het 8^e nog een paar minuten overhad in de 1^e helft besloot het om nog maar even op dezelfde voet verder te gaan. Sterker nog de beschrijving van het volgende doelpunt doet de schoonheid van het beeld nu al tekort. De 0-4 was het eindproduct van misschien de mooiste aanval die door het 8^e, voorheen het 6^e en daarvoor het 5^e, ooit op de mat is gelegd. De snelheid en precisie waarmee de bal zijn eindbestemming, het doel van Doetinchem, bereikte was ongelofelijk. Het beginpunt de achterhoede, de opbouw van achteruit door het midden, de pass opgepakt door onze middenvelders werd bijna in 1x omgezet tot een perfecte steekpass op de reeds op snelheid zijnde jan H. die op zijn beurt de bal direct omzette in een strakke lage voorzet. De bal, onderweg nagekeken door diverse verbaasde Doetinchemmers, (?) bereikte de bij de 1^e paal opduikende Hugo L, die zonder na te denken de bal, achter zijn standbeen langs, hakte. De bal verdween hierna, nog via een tegenstander, op zijn verdiende eindbestemming en de 0-4 was een feit. Zwaar onder de indruk van deze prestatie floot de scheidsrechter niet veel later voor de rust.

De verbazing bij de spelers van Doetinchem was zo groot dat tijdens de lange wandeling, naar de kleedkamer, ze niet uitgepraat raakten over de 1^e helft. Het was een kakofonie van geluid, met flarden van Noord Afrikaans accent doorspekt met plat Doetinchemse invloeden, waarmee men elkaar duidelijk probeerde te maken wie nu eigenlijk het vaaks de bal moest hebben.

Na de thee was snel duidelijk dat het 8^e het wel welletjes vond en ze lieten Doetinchem in de waan toch nog te kunnen voetballen. Het was niet dat het 8^e helemaal niets meer deed want Martijn S. scoorde gewoontjes nog de 0-5 en Martijn M. die wel vaker het laatste woord wil wist ook nog tweemaal te scoren. Gezegd moet worden dat de 2^e van Martijn M., de 7^e van het 8^e, zeker de moeite van het bekijken waard was. Een afvallende bal werd door Martijn M. vanaf een meter of 18 strak op de wreef genomen. De bal eindigde in de buurt van de kruising tegen de touwen, dus zeker de moeite van het vernoemen waard. Een ander opmerkelijk moment van de 2^e helft was de doelpoging van Jan H. Die staand op eigen helft al gezien had dat de doelman van Doetinchem veel te ver voor zijn doel stond. Even snel zijn vinger in de lucht gestoken(windrichting en windkracht bepalend) besloot Jan H. het erop te wagen en vuurde de bal, vanaf 57meter en 34 centimeter, richting het doel . Waar Jan tijdens zijn snel opname van windinvloeden helaas geen rekening mee had gehouden was de zucht van verbazing en verwondering van zijn medespelers. Dit extra zuchtje meewind zorgde ervoor dat zijn dappere poging nipt over de deklat zeilde. Namens  het team sorry Jan.

Het 8^e kwam verder niet meer in gevaar, of het moet zijn dat de gemoedstoestand van de toeschouwers veel warmer was dan de buitentemperatuur deed vermoeden. Een onnodig opstootje zorgde nog voor wat tumult maar dat mocht de pret niet meer drukken. Het 8^e is voor het eerst sinds ongeveer tien jaar weer HERBSTMEISTER. Dit feit werd gevierd met de uitreiking van de enige echte HERBSTMEISTER 2011/2012 ’T Shirts. Het 8^e gaat nu genieten van haar welverdiende winterslaap en hoopt dat haar vele geblesseerden de tijd krijgen om te herstellen en in het nieuwe jaar weer kunnen aansluiten zodat het 8^e op volle sterkte richting het kampioenschap kan proberen te gaan.

Beste lezers wij wensen u alvast goede kerstdagen en een goed 2012 toe en bedanken u voor het lezen van onze stukjes.

Ohja bijna vergeten WE HEBBEN DE NUL GEHOUDEN!!!!!!!!

André