Afgelopen zaterdag vertrok het 8^e, vol vertrouwen en als koploper, naar de nummer 3 van de competitie Markelo. Wetende dat Markelo een geduchte tegenstander is werd alles tot in de puntjes toe voorbereid. Enkele chauffeurs hadden zelf een co-piloot met geavanceerde navigatiemiddel naast zich neergezet, voor een geslaagde en ontspannen rit naar Markelo. Dat de kernen van Lichtenvoorde, Ruurlo, Barchem, Zwiep enz bestonden was voor de reisgenoten een echte openbaring, en dat men deze kon passeren wanneer je richting Markelo reed, ging hun voorstellingsvermogen te boven. Maar goed, een half uur later dan de rest kwam ook dit gezelschap, met de tas vol kleding, op het sportpark ,in het eerder genoemde dorp, aan.

Het 8^e kreeg een verscholen veld aangeboden om hun wedstrijd te spelen. Het veld beschikte overigens over een grasmatje van het fijnste soort, het schijnbaar maagdelijk groene matje lag er werkelijk fantastisch bij. Hiervoor moet ik de greenkeeper even complimenteren wat zulke matjes kom je in het wild niet veel meer tegen.

Voor de aftrap had het 8^e zich voorgenomen dat ze fel zouden beginnen. De praktijk, het laat zich raden, was anders. Om nog onverklaarbare redenen begon men slap en druilerig aan de wedstrijd, dit in tegenstelling tot Markelo dat wel scherp begon. Die instelling zorgde ervoor dat het 8^e meteen met de rug tegen de muur kwam te staan en na tien minuten stond het al 0-1. Markelo was bij een indraaiende vrije trap de winnaar van het luchtduel en liet de Aaltense doelman kansloos. Na deze wake-up call begon het 8^e eindelijk gebruik te maken van de strakke mat. Vlot combinerend werd Markelo meer en meer terug gedrongen en kwam de kansen als vanzelf. Een dompertje was dat de hamstring van Hugo het na 15 minuten voor gezien hield en Hugo dwong om te wisselen. Maar zoals het een topteam betaamt stond er een uitstekende vervanger klaar in de vorm van André S. Ook na de wissel bleef AZSV het betere van het spel houden al kwam Markelo en soms gevaarlijk uit. Na een half uur wist Jan H. uit een mooie combinatie over rechts de bal bij de tweede paal binnen te glijden. De terechte gelijkmaker 1-1. Dit was tevens de ruststand. In de pauze werd iedereen wederom tot scherpte gemaand en al briesende werd het veld weer betreden. De eerste 20 minuten na rust werd dan ook weer een drama van de hooogste plank. Foute passes, ingooien en wat al niet meer, het 8^e grossierde er in. Het was ook niet meer dan logisch dat Markelo hiervan zo gaan profiteren. Nog voor de 65^e minuut keek het 8^e tegen een 3-1 achterstand aan en krabde zich eens achter de oren. Zeker ook verbaasd over het feit dat spelers van het eigen team steeds maar AZSV 6 zaten aan te moedigen. Nadat deze op de hoogte werden gebracht van de naamsverandering van het elftal werden er tactisch een paar omzettingen gedaan en de horens werden geblazen voor een eindoffensief. De AZSV doelman loopt nu nog mank van al die diepe ballen, die het alles of niets principe van hem vroeg. Bij een van die ballen wist hij Ewoud F. te bereiken. Overigens niet nadat onze meest bonkige voorhoedespeler zijn gespierde lichaam voortreffelijk gebruikte om de bal een vrije doorgang te bezorgen. Één op een voor de goed keepende Markelo doelman maakte Ewoud geen fout en scoorde de 3-2. Het 8^e probeerde met man en macht nog de gelijkmaker te forceren maar te snel blies de kleinzerig maar goed fluitende scheidsrechter voor het einde van de wedstrijd, en de eerste verliespunten van het seizoen 2011-2012 waren en zijn een feit. De meningen zijn nog een beetje verdeeld of het verlies nodig was geweest zeker gezien de kansen die het 8^e nog gedurende wedstrijd wist te creëren. Laten we het erop houden dat de doelman van Markelo te vaak goed stond op te letten en dat het 8^e een half uur tijdens de wedstrijd dit verzuimde. OP na de volgende tegenstander.