AVW '66 4 – AZSV 3

Vooraf hebben we voorgenomen ons niks het van zogenaamde uitsyndroom aan te trekken en gewoon vol voor de winst te gaan. We hebben namelijk uit alle uitwedstrijden nog maar 1 punt gepakt, en tegen de nummer 9 van de competitie moeten er gewoon 3 punten gepakt worden...

We beginnen goed. Al na zo'n kleine 10 minuten spelen staat er een 0-1 voorsprong op het denkbeeldige scorebord. Een vrije trap wordt bij de 2e paal door Jeffrey Heideman teruggekopt richting Justin Vaags en die komt met zijn been hoger dan iedereen en tikt de bal in het goal. Daarna is het gedaan met het goede spel. AVW komt uit haar schulp en AZSV is heel erg slordig en lijkt niet meer gefocust. Er worden veel domme en moeilijke keuzes gemaakt en op belangrijke momenten wordt er vaak niet of te slap opgetreden. Onder andere de lange ballen van AVW worden slecht verwerkt. Uit één van zulke ballen maakt AVW na zo'n half uur spelen de terechte 1-1. Een aantal minuten daarvoor had men namelijk al meerdere kansjes gehad. Nog voor rust scoort AVW ook de 2-1. Alleen heb ik eerlijk gezegd geen idee hoe deze tot stand is gekomen. Met deze stand wordt de rust bereikt.

Na rust gaat AZSV snel op zoek naar de gelijkmaker. Maar deze laat nog wel even op zich wachten. AVW beschikt over een prima keeper, die onder andere een aantal van onze normaal gesproken zo gevaarlijke corners onschadelijk maakt. Ook redt hij keurig op een inzet van Jeffrey. Vlak daarna is het gelukkig wel raak. Jeroen Stronks, meegekomen van achteruit, krijgt de bal op de 16 en schuift binnen. 2-2 en we kunnen op zoek naar de winnende treffer denk iedereen. Echter is het nog geen minuut na de gelijkmaker al weer 3-2. Een grote fout op het middenveld wordt direct afgestraft. We kunnen dus weer op zoek naar de gelijkmaker. Deze zal er echter niet komen. AVW maakt nog wel op magistrale wijze de 4-2. Een zondagschot (en dat op zaterdag, het zit ons dus echt niet mee..) vanaf randje 16 belandt achter de verbouwereerde Niels Lammers en daarmee wordt de einduitslag bepaald.

En wéér verliezen we dus een uitwedstrijd. Het is om er zo langzamerhand een keer moe van te worden. Thuis winnen we met overtuigende cijfers en uit is het vervolgens weer helemaal niks. Gelukkig hebben we volgende week een dagje vrij en dan kunnen we misschien bedenken waar het aan ligt. Een klassering bij de 1e 2 wordt nu wel erg moeilijk, en het lijkt er op dat ons niets minder rest dan voor een periode te gaan strijden.

Opstelling: Niels Lammers – Rik Luiten, Jeroen Stronks, Ronald Heynen, Simon Navis (46' Robbert Heinen) – Maarten van Eerden, Frank Navis (55' Rick Wamelink), Sven Houwer – Jeffrey Heideman, Justin Vaags, Marco Houwers.