Was het de brandende oktoberzon of het avondje stappen vorig weekend in Lichtenvoorde? Feit is dat het afgelopen zaterdag van AZSV 2-zijde de eerste vijftien minuten slappe hap was tegen het vooraf toch wel gevreesde csv Apeldoorn 2. De eerste kans was dan ook al in de tweede minuut voor de tegenstander, die echter – naar later zou blijken gedurende de hele wedstrijd – het vizier niet scherp had staan. Pas in de tiende minuut zetten de Aaltenaren daar iets tegenover. Wiebe Koelman gaf van links voor op Harmen Bulsink, die de bal echter maar half raakte.

In de twintigste minuut was het dan toch raak voor AZSV 2. Op rechts werd Giërro de Haas getackeld en Wiebe bracht de daaruit voortvloeiende vrij trap over de grond scherp voor de goal. De vijandelijke keeper kreeg de bal niet klemvast en uit de rebound kon Michael Navis de 1-0 laten aantekenen. Dit luidde een sterke periode in van de thuisploeg met diverse hele en halve kansen. Giërro die op een voorzet van Wiebe net de kracht miste om deze te verzilveren. Een vlammend schot van Jelmer Baten, dat maar net werd verwerkt tot een corner, die Harmen vervolgens rakelings voor het doel langs liet draaien. Waarop het in de dertigste minuut – Apeldoorn had net in een tegenaanval tot tweemaal toe een kans gemist – weer raak was voor onze jongens. Wiebe loste vanaf rechts een scherp aangesneden corner die door Giërro bij de eerste paal half schampend met het hoofd in doel werd gewerkt, 2-0.

Even later ging Joost Meinen op rechts diep. Hij leek een goede schietkans te hebben maar was niet zelfzuchtig en zette de bal voor. Apeldoorn maakte er een corner van en Harmen Bulsink bracht die vanaf links scherp in. Weer stond Giërro op de juiste plek om deze assist, dit keer met de voet, tot doelpunt te promoveren, 3-0. Twee minuten later werd Harmen in het vijandelijke zestienmetergebied in kansrijke positie van achteren getackeld, maar de strikt leidende scheidsrechter zag er geen ongerechtigheid in. Toen vervolgens AZSV 2 met een man minder kwam te staan vanwege een blessurebehandeling voor Rick Wevers werd het even penibel, maar de tegenstander weigerde te scoren.

Zo werd net als vorige week de rust met een 3-0 tussenstand bereikt. Een terechte voorsprong, zij het enigszins geflatteerd, want de goals vielen aan Aaltense zijde gemakkelijk terwijl Apeldoorn haast moeite had moeten doen om niet te scoren. De tweede helft gaf ook het zelfde beeld te zien als een week eerder; er werd namelijk niet meer gescoord. Apeldoorn kwam even fel uit de kleedkamer, maar kreeg geen poot aan de grond bij de AZSV-defensie, waar de ingekomen Tom ter Maat weer soeverein speelde en Guido Navis onopvallend maar degelijk zijn taken uitvoerde. En zo haalde iedere speler aan Aaltense zijde een voldoende. Het enige dat de ploeg te verwijten viel was dat in de tweede helft geen enkele kans werd benut. Was het – de vragen worden eentonig – de nog steeds brandende zon of het vooruitzicht op een koud en verdiend pilsje op het nieuws AZSV-terras? Enige smetje op de wedstrijd was dat Joost Meinen zijn overwinningspremie inleverde door de bal na een fluitsignaal van de scheids weg te trappen, geel.

Zo staat AZSV 2 na vijf wedstrijden nog steeds gedeeld eerste. Komende zaterdag is runner-up DVS ’33 Ermelo 2 de tegenstander. De Aaltense jongens zullen op de Veluwe vol aan de bak moeten om hun koppositie te behouden. Met sterke wapens als een betrouwbare doelman, een solide defensie, een creatief middenveld, een snelle en gevaarlijke voorhoede, een gedreven trainer en een goed bezette bank kunnen ze dit treffen echter met vertrouwen tegemoet zien.