Misschien dat sommigen van jullie weten wie Emile Ratelband is, maar misschien zijn er ook die het niet weten. Voor hen die het niet weten, leg ik het heel kort uit. Emile Ratelband is beroemd geworden door “Tsjakkaaa” te roepen en mensen te motiveren.

Ik hoef niet uit te leggen dat het op dit moment niet echt lekker loopt bij D2. Van de 8 gespeelde wedstrijden is er slechts 1 gewonnen, de andere 7 zijn helaas verloren gegaan… Ik hoef niet uit te leggen wat dit mentaal doet met de jongens. Ze zinken eigenlijk steeds dieper weg in een denkbeeldig putje. Trainen is altijd leuk en fanatiek, maar zaterdag is er het overheersende “we zullen toch wel verliezen” gevoel. Ze proberen het aan de kant te zetten, gaan fris en monter het veld op, maar als dan toch de eerste tegentreffer valt, zie je ze denken… En dan komt de tweede tegentreffer, en dan is het gebeurd… Dit was afgelopen zaterdag ook het geval. De eerste helft begon op zich prima, maar binnen 7 minuten stond het 2-0 voor VVG en wij gaven VVG alle ruimte. De jongens lieten zich als makke lammetjes naar de slachtbank leiden en probeerden niet eens om te voetballen. De eerste helft werd gekenmerkt door een gebrek aan inzet. Ik keur het niet goed, maar ik snap het wel, als je elke week gemiddeld 10 ballen om je oren krijgt sta je niet te springen. Waarom zou je dan moeite doen, want als je moeite doet verlies je ook, dus wat maakt het uit? Maar… (en hier komt Emile Ratelband dus om de hoek kijken), de jongens zitten er helemaal naast. Als je je best doet en knokt voor wat je wat waard bent, kun je wel degelijk een verschil maken. Dit was duidelijk te zien in de tweede helft, toen de Aaltense versie van Emile Ratelband besloot zich ermee te bemoeien. Vanaf de zijlijn werden de jongens flink aangemoedigd en aangespoord, de aanwijzingen vlogen over het veld, en zowaar, de jongens in het veld pikten het op. Beetje bij beetje begonnen ze er een ienie mienie beetje in te geloven. Niet zozeer dat we de winst nog konden pakken, maat VVG werd het in ieder geval moeilijk gemaakt. Als je de tegenstander onder druk zet raken ze in paniek en doen ze soms gekke dingen.

Wat D2 op dit moment nodig heeft is zelfvertrouwen. Vertrouwen in hun eigen kunnen. Ik hoef niemand te vertellen dat alle jongens in de D2 stuk voor stuk in dat team zitten vanwege hun voetbalkwaliteiten. Alleen hebben ze het geloof in zichzelf verloren. Als D2 de rug recht, en elke wedstrijd er flink voor werkt, kunnen ze best ver komen. Afgezien van de individuele voetbalkwaliteiten moet er dan wel ook als een team samengewerkt worden. Dit is nog wel een puntje van aandacht, het gebeurt nog te vaak dat de spelers zich te individueel opstellen. En juist dat is iets wat de D2 zich niet kan veroorloven. We zijn fysiek al wat zwakker dan de meeste tegenstanders dus moeten we het van snelheid en precisie gaan hebben; wij hebben nog niet de individuele kwaliteit om een tegenstander “onder de mat te vegen”. Fysiek redden we dat niet, dus moeten we dat ook niet willen en proberen, dan kun je beter je energie stoppen in gericht overspelen, en op zijn “Barcelona” de tegenstander gek proberen te tikken. Dat kunnen we wel, maar moet alleen wat preciezer uitgewerkt worden. Als we daar op de trainingen nou eens keihard aan gaan werken, en dan zaterdag in de praktijk gaan brengen, dan moet het toch een keer gaan lopen? Onze eigen versie van Ratelband ging er zaterdag met de stem flink tegenaan en dit heeft gewerkt. Vraag: ben je er aanstaande zaterdag ook bij om de jongens weer een hart onder de riem te steken? Ze zullen je hulp zeker waarderen (en ik neem wel een zakje Vicks mee om de keel te smeren…)

Dan nog even een bemoedigend woordje aan de jongens van D2: van fouten kun je leren en sterker worden, als alles altijd maar goed gaat leer je niets. Probeer deze slechte periode te zien als een groeiproces, jullie komen er alleen maar beter & sterker uit. Dat is niet zomaar iets wat ik roep, maar het is iets waarvan ik echt overtuigd ben. Ik ken jullie allemaal, en ik heb er echt vertrouwen in dat het binnenkort beter gaat. Ik noem normaal gesproken geen namen maar (in willekeurige volgorde): Harm, Bart, Niels, Nathan, Denzel, Robin, Jonathan, Kay, Sylvan, Guus, Nino, Mark, Tristan – geloof in jezelf en stop met twijfelen, wees overtuigd van jezelf en heb ook vertrouwen in de kwaliteiten van je teamgenoten, samen kunnen jullie heel mooi, goed en verzorgd voetbal spelen, het is alleen een kwestie van doen. Als jullie dat zaterdag nou eens gaan doen J ?