|
Even na achten was de kantine al ouderwets vol gestroomd. In zijn openingswoord bedankte voorzitter Wim Drenth alle aanwezige, maar ook afwezige vrijwilligers voor hun inzet en betrokkenheid bij AZSV. Het bestuur van de club is zich terdege bewust, dat het leger aan vrijwilligers de kurk is, waarop de vereniging drijft. Gezien alle ontwikkelingen binnen de vereniging sprak Drenth de hoop uit, dat AZSV zich ook op de korte en lange termijn gesteund mag weten door de inzet van alle vrijwilligers. Gezien het applaus na afloop van zijn woorden, zit dat wel goed!
Vervolgens was het de beurt aan de hoofdact van de avond: “de Sliertjes.” Dit komische kwartet uit het rustieke buurtschap Lintelo, betrad aanvankelijk wat bescheiden de zaal, maar later op de avond gooiden ze alle schroom van zich af en de aanwezigen konden hun lol niet op. Na de eerste sketch, bleek er niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk al een “ Sliertje “ gesneuveld te zijn. Het verhaal wil, dat de beste man geveld was door de griep, maar als je ook zoveel flauwekul moet uitkramen, stijgt de inwendige temperatuur al snel tot koortsachtige waarden. Afijn, terwijl het overgebleven trio “Slierten” zich beraadde over het vervolg van de avond, konden de overige aanwezigen zich tegoed doen aan een SUPER-buffet. Er was keuze uit saté, broodje warm-vlees en diverse soorten salades. Met name de oudere garde der gasten, spoedde zich naar de rijkelijk gevulde tafels en liet deze kans niet voorbij gaan.
De jongere aanwezigen keken, in tegenstelling tot andere momenten, de kat rustig uit de boom, al sloegen ze natuurlijk wel hun slag. Sommigen trokken, zij het met een omtrekkende beweging, nogmaals ten aanval. Het was hun goede en verdiende loon. Echter de namen van diegenen, die 3 keer of vaker langs het buffet schoven, zijn overigens bij de organisatie bekend. Zij kunnen mogelijk een naheffing tegemoet zien.
Afijn, het was intussen weer de hoogste tijd voor humor van de bovenste
plank. Een “grapjurk der Slierten”, in Tunesië vooral bekend onder de
naam “Bennie Veurstuuver”, reeg op schilderachtige wijze de anekdotes
aaneen.
|
Het toeval wilde, dat er opvallend veel AZSV-ers in het betoog
voorkwamen, die een behoorlijk onnozele indruk op het publiek
achterlieten. De aanwezigen vermaakten zich uitstekend tijdens deze voordracht, waarbij overigens wel opgemerkt dient te worden, dat de details hier en daar wel wat aangedikt waren. Het overige gebazel was gewoon flauwekul.
Nauwelijks bekomen van de stortvloed aan openbaringen, kwam er een illegale Chinees binnenwandelen, die het nog een graadje bonter maakte. Menig slachtoffer in de zaal moest het ontgelden, al ging de spleetoog net niet zover, dat er een lidmaatschap werd opgezegd, of er een vrijwilligersknuppel in het hoenderhok verdween. Nee, de komediant had zelfs nog een versnapering als smakelijk presentje voor de slachtoffers meegenomen. Flink nablussen was overigens geen overbodige luxe, want het vlammetje gloeide behoorlijk.
Het “Trio uut Lintel” besloot hun optreden met een ode aan alle vrijwilligers van AZSV. Begeleid door hun eigen muzikant werden de clubmensen via een fraai lied in het zoonetje gezet. Omdat de wijs weinig obstakels kende en de tekst op schrift was gezet, werd er door het publiek hartstochtelijk meegezongen. Er verscheen her en der verspreid enig kippenvel op arm of been en in menig hoekje werd onopvallend een traantje weggepinkt. Geraakt en overmand door emoties, trok een enkeling zich zelfs terug op het toilet.
Terug op aarde, bleek dat de humor het al bijna van de tijd had gewonnen. Er werd nog gezellig nagekletst en even na middernacht was een nieuwe wedstrijddag aangebroken. Terwijl de organisatie de kantine verschoonde en na genoot van een zeer geslaagde vrijwilligersavond, kropen de eerste pupillen al bijna weer uit het bedje voor hun optreden later die dag.
Het is AZSV ten voeten uit: Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed!!!
Uw vrijwilliger ter plekke
Frank Roos
|
